یادداشت | علی کرمی، خبرنگار و فعال حوزه رسانه :
در جهانی که فناوری و تجهیزات نظامی بهعنوان معیار قدرت کشورها شناخته میشوند، جنگهای مدرن نشان دادهاند که ابزارها و تسلیحات بهتنهایی تعیینکننده نتیجه نبردها نیستند. درگیریهای اخیر میان ایران، اسرائیل و آمریکا گواهی بر این مدعاست که روحیه، عزم و همبستگی مردم یک ملت است که میتواند سرنوشت یک جنگ را رقم بزند. این یادداشت به بررسی این موضوع میپردازد که چرا همبستگی ملی در دفاع از میهن، بیش از تجهیزات پیشرفته، متجاوز را به عقب میراند.
نقش تجهیزات نظامی: محدودیتهای فناوری
تردیدی نیست که تجهیزات نظامی پیشرفته، از سامانههای دفاعی تا جنگافزارهای هوشمند، در میدان نبرد نقش مهمی ایفا میکنند. بااینحال، تاریخ جنگها نشان داده که فناوری بهتنهایی نمیتواند پیروزی را تضمین کند. بهعنوان مثال، در جنگهای چریکی یا مقاومتهای مردمی، گروههایی با تسلیحات سادهتر توانستهاند در برابر ارتشهای مجهز ایستادگی کنند. در مورد ایران، توان نظامی و پیشرفتهای بومی در حوزه موشکی و پهپادی قابلتوجه است، اما این تجهیزات تنها بخشی از معادلهاند. متجاوزان نیز از فناوریهای پیشرفته برخوردارند، اما آنچه معادلات را تغییر میدهد، روحیه مقاومت است.
همبستگی ملی: نیروی واقعی دفاع
همبستگی مردم ایران، ریشه در تاریخ و فرهنگ این سرزمین دارد. از جنگهای ایران و روس در قرن نوزدهم تا دفاع مقدس در برابر رژیم بعث، ایرانیان بارها نشان دادهاند که وحدت و اراده جمعی میتواند دشمن را زمینگیر کند. در شرایط کنونی، با وجود فشارهای اقتصادی و سیاسی، انسجام اجتماعی و باور به دفاع از میهن، نیرویی است که هیچ موشک یا سامانه راداری نمیتواند با آن برابری کند. این همبستگی، از اقوام و گروههای مختلف تا نسلهای جوان و مسن، بهعنوان یک سپر نامرئی عمل میکند که روحیه متجاوز را تضعیف میکند.
ابعاد اجتماعی و روانشناختی
جنگ تنها در میدان نبرد جریان ندارد؛ بلکه در ذهن و قلب مردم نیز ادامه مییابد. حس وطندوستی و اتحاد، انگیزهای برای مقاومت ایجاد میکند که هیچ سلاحی نمیتواند آن را از بین ببرد. در مقابل، متجاوزانی که به تسلیحات خود متکیاند، اغلب از فقدان پشتیبانی مردمی رنج میبرند. این موضوع در طولانیمدت، اراده آنها را سست میکند. برای نمونه، تجربه تاریخی نشان میدهد که حمایت مردمی در ویتنام یا افغانستان، قدرتهای بزرگ را به زانو درآورد.
چالشها و راهکارها
با وجود اهمیت همبستگی، حفظ آن در برابر تبلیغات دشمن، شایعات و فشارهای اقتصادی چالشبرانگیز است. تقویت اعتماد عمومی، اطلاعرسانی شفاف و ایجاد حس مشارکت در تصمیمگیریهای ملی میتواند این انسجام را پایدارتر کند. رسانهها و نخبگان جامعه نقش کلیدی در ترویج گفتمان وحدت و مقاومت دارند.
سخن پایانی
در نبرد ایران با متجاوزان، تجهیزات نظامی تنها ابزارند، اما این قلبهای تپنده و دستهای بههمپیوسته مردماند که پیروزی را رقم میزنند. همبستگی ملی، چون دیواری نفوذناپذیر، هر دشمنی را به عقب میراند و نشان میدهد که ملتی متحد، شکستناپذیر است. تاریخ ایران گواه این حقیقت است و آینده نیز آن را اثبات خواهد کرد.
انتهای پیام/
ثبت دیدگاه