نسل زد؛ آزادی یا بیمسئولیتی؟
از خاکستر تا نور/ بانویی که جهان اسلام، ایران، ایلام و ملکشاهی به او می بالد
برگزیدگان دومین رویداد رسانه ای طنین استان ایلام معرفی شدند
زمین ایران نفس ندارد
موتورسواری شبانه در دهلران؛ تفریح اجباری یا قمار با جان؟
بابات چکاره است؟ پرسشی که آینده را زخمی میکند
ما هنوز انسانیم؛ روایت راهپیمایی وجدان
گزارش تصویری نشست خبری فرمانده سپاه امیرالمومنین استان ایلام در ایام اربعین ۱۴۰۴
هر نسلی سبک زندگی خودش را دارد، اما آزادی بدون مسئولیت، به بیاعتمادی اجتماعی ختم میشود. نسل زد اگر یاد بگیرد که آزادی با احترام همراه است، میتواند موتور پیشرفت جامعه باشد، نه عامل شکاف آن.
یادداشت/طیبه پیشگو در روزگاری که شعلههای جنگ، آسمان ایلام را میسوزاند، دختری چشم به جهان گشود که بعدها با نور قرآن، روشنیبخش دلها شد؛ بانویی از تبار نور که امروز، نام ایلام و ملکشاهی را در قلههای قرآنی جهان اسلام طنینانداز کرده است.
بحران آب، آلودگی هوا و نابودی جنگلها هشدارهایی هستند که اگر امروز جدی گرفته نشوند، فردا دیگر راهی برای جبران نخواهد بود.
دهلران اگر امروز به فکر جوانهایش نباشد، فردا باید هزینههای سنگینتری بپردازد. آن وقت دیگر نه صدای موتور، که صدای آمبولانس است که شبهای شهر را پر میکند.
مدرسه باید خانهی امن یادگیری باشد، نه جایی برای برچسبزدن و مقایسههای بیرحمانه. پرسشهای سادهای مثل «بابات چکاره است؟» شاید در ظاهر بیاهمیت باشند، اما در واقعیت میتوانند آیندهی یک کودک را برای همیشه تحت تأثیر قرار دهند.
در روزگاری که خبرها در سیل شبکههای اجتماعی گم میشوند و قلم روزنامهنگاران به جای جوهر، خاک مینویسد، علی کرمی در یادداشتی از آرمانهای ازدسترفتهی روزنامهنگاری سخن میگوید؛ جایی که نوشتن، میان محدودیتها و بیتفاوتیها، فریادی است برای فردا.
در سالهای اخیر، مفهوم توسعهی فردی در ایران به پدیدهای پرزرقوبرق تبدیل شده؛ از دورههای آنلاین با عناوین چشمنواز گرفته تا کتابهای پرفروش روانشناسی و سخنرانیهایی با نورپردازی سینمایی. اما این شکوفایی درونی، اغلب در برخوردهای روزمره به محاق میرود. ما آدمهای متفکری هستیم در فضای مجازی، و آدمهای بیتوجهی در فضای واقعی.
در هنگامه نبرد ایران با متجاوزان، نه موشکها و نه رادارهای پیشرفته، بلکه انسجام ملی و عزم راسخ مردم است که چون سپری نفوذناپذیر، دشمن را به عقب میراند. این نیروی نامرئی، ریشه در تاریخ پرافتخار ایران دارد و امروز، بیش از هر زمان، کلید پیروزی در برابر تهدیدات خارجی است.
انرژی هستهای، نهتنها دروازهای بهسوی خودکفایی و پیشرفت ایران است، بلکه سنگر مقاومت در برابر تلاشهای غرب و اسرائیل برای جلوگیری از اقتدار این ملت. همانگونه که ملی شدن صنعت نفت در گذشته با تحقیر «ماده سیاه بدبو» روبهرو شد، امروز نیز مخالفتها با برنامه هستهای ایران ریشه در ترس از ظهور قدرتی مستقل دارد، نه نگرانی از بمب اتم.
مذاکره، ابزاری ناگزیر در دیپلماسی مدرن است، اما اگر از سر ضعف یا در زمانی نامناسب انجام شود، میتواند به فاجعهای برای منافع ملی منجر گردد. ایران، با تاریخ پرافتخار مقاومت، نشان داده که گفتمان قدرتمندانه کلید حفظ عزت است، اما مذاکرهای نسنجیده میتواند آینده یک ملت را به مخاطره اندازد.